بیماری سوسک شاخک بلند یونجه

0

بیماری سوسک شاخک بلند یونجه در مراحل لاروی می‌تواند از ریشه‌های یونجه تغذیه و ایجاد خسارت کند. نام علمی این آفت Plagionotus floralis است و از نظر ظاهری در حالت بالغ روی گل‌ها مشابهت فراوانی با زنبورعسل دارد.

بیماری سوسک شاخک بلند یونجه

این سوسک در مراحل لاروی می‌تواند از ریشه‌های یونجه تغذیه و ایجاد خسارت کند. نام علمی این آفت Plagionotus floralis است و از نظر ظاهری در حالت بالغ روی گل‌ها مشابهت فراوانی با زنبورعسل دارد. خسارت آفت به‌صورت لکه‌ای در مزرعه پیدا می‌شود. زرد شدن و کوچک ماندن بوته‌ها نیز از علائم ثانویه آفت است. استفاده از سموم سایپرمترین و دیازینون در خاک به کاهش جمعیت این آفت در خاک کمک می‌کند.

بیماری سوسک شاخک بلند یونجه

علایم بیماری سوسک شاخک بلند یونجه

این حشره در مرحله لاروی به ریشه یونجه حمله می کند. لارو با قطعات دهانی ساینده خود از بافت های مرکزی ریشه تغذیه نموده و مواد زائد حاصل از تغذیه به صورت مفتول خاک اره متراکمی در داخل ریشه آلوده باقی می ماند.

تغذیه و حرکت در درون ریشه به طور دورانی صورت می گیرد. آثار آن به صورت زرد شدن برگها و ضعیف و کوچکتر شدن بوته های آلوده دیده می شود. این آفت در آلودگی شدید سبب خشکیدگی بوته های یونجه می شود.

عامل بیماری سوسک شاخک بلند یونجه

این حشره به طور عمده زمستان را به صورت لارو کامل درون ریشه بوته های آلوده یونجه سپری می کند. لاروهای زمستان گذران سوسک شاخک بلند یونجه بدون توقف رشد دیاپوز اجباری بوده و در طول فصل سرد نیز به تغذیه و رشد خود به طور کند ادامه می دهند.

سر لاروها در اواخر دوره رشد و پیش شفیره شدن به سمت بالا و به طرف طوقه گیاه قرار می گیرد. لاروها بدون پا و به رنگ سفید شیری بوده و سر آنها بزرگ و به رنگ قهوه ای تیره می باشند.

در اواسط فصل بهار پس از رشد کامل لاروها، تغذیه آن ها متوقف شده، سپس تبدیل به شفیره می شوند. حشرات بالغ چند روزی درون ریشه باقی می مانند و سپس با سوراخ کردن آن در ناحیه طوقه بوته به محیط بیرون از خاک راه می یابند.

کنترل و مدیریت بیماری سوسک شاخک بلند یونجه

کنترل ارگانیک

تنها دشمن طبیعی آفت سوسک شاخک بلند یونجه از خانواده Laelapidae گونه Hypoaspis ueckermann و Khanjani می باشد. این گونه علاوه بر پارازیت کردن آفت یاد شده، در روی لارو کرم سفید ریشه هم یافت می شود و به صورت پارازیت بیرونی روی گونه های یاد شده دارای فعالیت انگلی است. به نظر می رسد این انگل واره نمی تواند باعث مرگ لارو آفت بشود.

سایر مطالب:

آفت زنبور بذرخوار یونجه
بیماری ویروس موزائیک یونجه و چگونگی کنترل آن
آفت سرخرطومی برگ یونجه و چگونگی کنترل آن

کنترل شیمیایی

کنترل تلفیقی با رویکرد پیشگیرانه به همراه کنترل بیولوژیک (در صورت وجود) را همیشه در نظر داشته باشید.

اقدامات پیشگیرانه

  • استفاده از ارقام مقاوم.
  • در مناطق آلوده لازم است که کشت یونجه بیش از ۳ سال در زمین باقی نماند.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Call Now Buttonتماس با ما ( اینجا کلیک کنید )