چرا «اوفک» تحریم صنعت مرغ را با دستپاچگی لغو کرد؟

28 آبان سال 98 جلسه مهمی با حضور 2500 نفر از تولیدکنندگان، کارآفرینان و فعالان اقتصادی در حضور رهبری انقلاب برگزار گردید که نکات مهمی در باب تحریم و تولید در آن جلسه از سوی مقام معظم رهبری مطرح شد.

شاه بیت سخنان رهبری در آن جلسه از این قرار بود که ” این تحریم فعلاً خواهد بود؛ اینکه کسی امید ببندد به اینکه حالا یک سال دیگر، دو سال دیگر این تحریم تمام میشود، خیال باطل است، این تحریم حالاحالاها هست،کار اساسی مصون‌سازی اقتصاد کشور از آسیب دیدن از تحریم است، باید کاری کرد که ما در مقابل تحریم آسیب‌پذیر نباشیم. تولید بایستی در کشور پیشرفت پیدا کند؛علاج کار این است. اگر توانستیم با تکیه‌ی بر توان داخلی، تحریم را بی‌اثر بکنیم، آن عامل تحریم‌کننده هم از تحریم دست برمیدارد؛ یعنی او هم وقتی فهمید تحریم فایده‌ای ندارد، از تحریم دست برمیدارد.”

امروز، که یک سال از آن جلسه مهم می گذرد و اقتصاد کشور درگیر تحولات گسترده شده است،  درپی آن آمده که در راستای امیدافزایی، نمونه های موفق در کشور که اتفاق افتاده و تحریم را بی اثر کرده، بازگو نماید. در این گزارش به نمونه ای از شکست تحریم در صنعت مرغ می پردازیم.

طی یک دهه، از وقتی علنی شد که علی‌رغم اینکه کشور توانایی تولید داخلی کل زنجیرۀ مرغ، از لاین و اجداد تا مادری و جوجۀ گوشتی را دارد، برخی دستگاه‌های دولتی و شبه‌دولتی، متصدّی ورود بخشی از این زنجیره به داخل هستند، همواره هرگاه فرصتی دست داده از مدیران آنها پرسیده‌ایم که “اگر گلوگاه‌های واردات را ببندند، تکلیف چیست؟”

حقیقتش را بخواهید پاسخ عزیزان بیشتر به در و دیوار زدن بود، و هرگز پاسخ سرراستی نیامد. بیشتر هم ترجیع‌بند پاسخ‌ها این بود که “تا به حال تحت هیچ شرایطی، مرغ تحریم نشده است! و مگر نمی‌دانید که غذا و دارو از هر تحریمی مستثناست؟ و آمریکا، هرچقدر سبعیت داشته باشد، قانوناً نمی‌تواند این صنعت غذایی را تحریم کند.”

اما توانست!

شهریورماه 1398، خبرهایی از نمایندگان مجلس وقت منتشر شد که نشان می‌داد ترامپ هوس کرده صنعت مرغ را هم به فهرست تحریم‌ها بیفزاید، و این هوسش را هم عملی کرد. اوفک (Office of Foreign Assets Control) یعنی دفتر کنترل دارایی‌های خارجیِ اداره کل خزانه‌داریِ فدرال ایالات متحده، برخلاف گفته‌های آن مدیران خوش‌خیال ما، صنعت مرغ ایران را هم تحریم کرد. حاصل این می‌شد که با همین دست‌فرمان، پس از مستهلک شدن و از رده خارج شدن خطوط اجداد و مادریِ مرغِ وارداتی، تقریباً طی یکسال، بازار ایران از گوشت مرغ خالی می‌شد.

همان نمایندگانِ پیش‌گفته، اقداماتی انجام دادند و حتی از مجموعۀ فرسودۀ بابلکنار نیز حضوراً بازدید کردند، چه اینکه به صرافت افتاده بودند که ببینند حالا که تحریم شده‌ایم، آیا خط مهجور ماندۀ داخلی، که یک گنجینۀ فناورانه است و در دنیا تنها 7 کشور آن را در اختیار دارند، توان جایگزینی با خط تجاری پررونق خارجی را دارد یا خیر.

و داشت!

وزارت جهادکشاورزی با نظر رهبر معظم انقلاب و دستور مستقیم رئیس‌جمهور مأمور شد یک برنامۀ ملی طراحی کند برای احیای این خط داخلی؛ خطی که بیش از 70درصد پروتئین کشور را تأمین کند. متخصصان حوزۀ کشاورزی معتقدند پیشرفت این برنامه، طی تنها یک سال پس از تحریم، «خیلی عالی» و «کم‌نظیر» بوده است. حسینعلی حاجی‌دلیگانی، عضو هیئت رئیسۀ مجلس،  چند روز پیشتر در این خصوص گفت: “ترامپ سال گذشته باز هم دیوانگی دیگری مرتکب شد، و فروش مرغ به ایران را محدود کرد. من معتقدم این محدودیت لطف خدا بود و یک فرصت برای ما ایجاد کرد، چرا که موجب شد برنامه‌ریزی کارآمد و دقیقی برای رفع سیطرۀ کمپانی‌های خارجی در صنعت مرغ کشور ما انجام شود. با عنایت خدا الآن می‌بینیم این طرح ملی که با نکته‌سنجی و توصیۀ رهبر معظم انقلاب و دستور رئیس‌جمهور آغاز شد، اکنون کشور را در شرایطی قرار داده که کل زنجیرۀ تأمین مرغ، از لاین و اجداد، تا مادری و جوجۀ گوشتی، در داخل کشور تشکیل شده است.”

به این ترتیب در صنعت گستردۀ تهیه و تأمین مرغ ایران، خط داخلی که طی دو دهه، یعنی از اوایل 1380 به حاشیه رانده شده بود، اکنون سر پا شده است. مطابق این طرح، نیمی از اجداد مرغ کشور، در سال 1399، و نیم دیگر در سال 1400 از خط مرغ‌های کوچک و لذیذ ایرانی تأمین خواهد شد، و مرغ‌های درشت وارداتی از بازار رخت برخواهد بست.

البته این نکته را نیز نباید از قلم انداخت که اوفک، برخلاف جریان روزافزون تحریم‌ها، این تحریم مرغی را، یک ماه پس از آغاز برنامۀ وزارت جهاد کشاورزی برداشت چون احتمالاً فهمید که ایرانی ها دست به کار شدند و این تحریم دیگر اثری ندارد، در واقع کار از کار گذشته است!

حال اینجا، در صنعت بزرگ مرغ کشور، از تهدید تحریم، با هوشیاری مسئولان، یک فرصت عالی فراهم شده است.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.